ISSN 2956-8609
Białoruski teatrolog, krytyk teatralny, dziennikarz, reżyser, wykładowca i animator kultury
Urodził się w Nowosybirsku, jednak niemal całe świadome życie spędził w Białorusi – najpierw w Rahaczowie i Homlu, później w Mińsku. Ukończył Wydział Dziennikarstwa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego, a następnie studia aspiranckie z zakresu teatrologii w Białoruskiej Państwowej Akademii Sztuk. Uzyskał stopień kandydata nauk w dziedzinie historii sztuki.
Na Wydziale Dziennikarstwa współtworzył i koordynował eksperymentalny teatr „Głowa-Noga”. W drugiej dekadzie lat dwutysięcznych zespół przygotował m.in. spektakle Mauser Heinera Müllera, Mowa X oparty na poezji Walżyny Mort, Kaszkin: kilka słów o agresji według tekstu Alhierda Bacharewicza oraz performanse poświęcone współczesnym katastrofom i przemocy.
Publikował recenzje, eseje i teksty krytyczne w licznych białoruskich i rosyjskich czasopismach, prowadził program „Remarka” w telewizji Biełsat oraz audycje poświęcone współczesnemu teatrowi w białoruskim radiu. Wykładał w Białoruskiej Państwowej Akademii Sztuk, współpracował z Centrum Białoruskiej Dramaturgii, Centrum Sztuk Wizualnych Art Corporation i Centrum Reżyserii Eksperymentalnej, działał w zespole festiwalu TEART, był członkiem jury festiwali dramaturgicznych. Brał udział w akcji obrony niezależnej przestrzeni „CECH” w Mińsku, współtworzył projekt „(Nie)rozstrzelana poezja”, poświęcony pamięci represjonowanych białoruskich pisarzy z początku XX wieku.
Sam mówił, że o teatrze pisze „praktycznie wszędzie, gdzie się da w Białorusi, i trochę w Rosji”. Łączył ludzi, polecał białoruskich artystów zagranicznym kuratorom i festiwalom, przywoził z podróży nowe kontakty, książki i pomysły. Zagraniczni współpracownicy nazywali go nieformalnym ambasadorem białoruskiej kultury. Angażował się w rozmaite działania na rzecz środowisk kultury. W latach 2017–2018 był współorganizatorem Nagrody im. Jerzego Giedroycia.
Po protestach 2020 roku został zwolniony z Akademii Sztuk. Założył teatr domowy, w którym reżyserował kameralne spektakle, monodramy i czytania (Życie po śmierci Fiodora Zhelne, Cieśla Lidii Golovanovej, Gospodarz kawiarni Pawła Priażki). Planował kolejne projekty żartując, że ma już „repertuar na celę dla dwudziestu osób”.
Aliaksiej Strelnikau zginął tragicznie w wieku 39 lat.
oprac. Lesia-Stefania Michalevic
