Od prapremiery Moralności pani Dulskiej Polacy przeglądają się w lustrze podsuniętym przez Gabrielę Zapolską w nadziei, że nie zobaczą w nim kołtuna, a zadomowiona w polszczyznie „dulszczyzna” dzielnie znosi językowe rewolucje. Jan Śpiewak, socjolog i działacz społeczny, tropi przejawy hipokryzji i kołtuństwa wśród dzisiejszych elit politycznych, finansowych i artystycznych. Jagoda Hernik Spalińska rozważa ponadczasowość antymieszczańskich dramatów Zapolskiej. Jolanta Kowalska prezentuje poczet polskich aktorek, grających tytułową bohaterkę Moralności pani Dulskiej. O zmaganiach z materią tego dramatu Agnieszka Glińska opowiedziała Dorocie Kołodziejczyk. Michał Smolis wysłuchał relacji Małgorzaty Kożuchowskiej o pracy nad rolą Anieli Dulskiej w przedstawieniu Anny Augustynowicz, najnowszej premierze Teatru Narodowego. Żywe zainteresowanie budzi nie tylko twórczość dramatopisarska Zapolskiej, ale i ona sama. Michał Smolis przypomina sceniczne rekonstrukcje jej biografii, dokonane przed laty przez Irenę Eichlerównę i – ostatnio – przez Jana Czaplińskiego. Maciej Englert żegna zmarłego niedawno Janusza Michałowskiego.
Zapolska opisała i zdiagnozowała konstrukt psychospołeczny, który jest trwałym elementem naszego pejzażu środkowoeuropejskiego
Dulska nie ma odwagi, żeby żyć na swoich warunkach