Raszewski wciąż czytany

Wystąpienia poświęcone metodom badawczym i pisarstwu Zbigniewa Raszewskiego, wygłoszone podczas współorganizowanej przez Instytut Teatralny i Akademię Teatralną konferencji naukowej „Raszewski/Perspektywy” (27–28 listopada 2025) dowiodły, że pomimo upływu lat dzieło Profesora pozostaje źródłem olśnień, odkryć i inspiracji. Jagoda Hernik Spalińska pytając, czy „Raszewski Greenblattem był?”, zanalizowała unikatowość metod badawczych Raszewskiego w zestawieniu z założeniami poetyki kulturowej. Filmoznawca Wojciech Świdziński zauważył, że metody te współbrzmiały z praktyką prawodawców Nowej Historii Kina. Michał Smolis ponownie przeczytał Bogusławskiego, kanoniczny przykład biografii artysty. Jarosław Cymerman wskazał na miasto jako środowisko, które – poddane obserwacji i refleksji Profesora – „porządkowało sposób patrzenia na świat, ludzi, historię”. Grzegorz Kondrasiuk przyjrzał się związkom Raszewskiego z kulturą popularną, a Martyna Groth podjęła wątek jego metod dydaktycznych. Jako addendum do konferencyjnych wystąpień publikujemy opowieść Doroty Kołodziejczyk o osobliwym artefakcie, odnalezionym wśród pamiątek po Profesorze oraz o okolicznościach aresztowania nastoletniego Raszewskiego przez Niemców wiosną 1940 roku; materiały prezentowane na nagraniu pochodzą ze zbiorów Instytutu Teatralnego.

W numerze 104/105:

Dwie zimy, trzy miasta, jedna wiosna

Czternastoletni Zbigniew Raszewski został aresztowany 24 kwietnia 1940 roku, najprawdopodobniej w wyniku donosu

00:00:00 / 00:00