Ogród Piotra Cieplaka

Niespełna czterdziestoletni Piotr Cieplak z balkonu warszawskiego mieszkania obserwował pracę robotników, którzy sadzili drzewa wokół zabudowań metra. Zaciekawiony zabrał się za lekturę książki Władysława Bugały Drzewa i krzewy. To dzięki niej – jak opowiadał reżyser – „zaczął odkrywać i nazywać rośliny”¹, a potem coraz śmielej sadzić je w czereśniowym sadzie teścia, który, doceniając pasję zięcia, ostatecznie oddał mu ziemię pod opiekę. I tak z upływem lat sad zamienił się w półtorahektarowy ogród botaniczny z ponad trzystoma gatunkami drzew i krzewów.    

„Kiedyś mi się wydawało, że praca w teatrze i moje życie to są dwie odrębne sfery. (…) Teraz wydaje mi się, że praca w ogrodzie pozwala mi uważniej i w sposób bardziej odpowiedzialny zabierać głos w teatrze”.

oprac. Małgorzata Piekutowa, Michał Smolis